Greinar
25. apríl 2009 › 11:00

Að vera sammála sjálfum sér og sínum

Egill ÓskarssonFróðlegt hefur verið að fylgjast með frambjóðendum flokkanna tveggja sem skipa núverandi ríkisstjórn seinustu daga. Það er ljóst að fái Samfylking og Vinstri Grænir fylgi til þess þá munu flokkarnir halda ríkisstjórnarsamstarfinu áfram og helst án aðkomu og aðhalds Framsóknarflokksins sé það hægt.

Margir hafa orðið til þess að benda á að í mörgum málum virðast flokkarnir vera ósamstíga og ber þá helst að nefna Evrópumálin. Samfylkingin hefur loksins ákveðið að setja aðild að ESB í forgang fyrir þingkosningar, en þess hafa menn saknað undanfarnar tvær til þrjár kosningar, en Vinstri Grænir eru ekki miklir aðdáendur Evrópusambandsins eins og þekkt er. Eitthvað hafa þó einstaka VG-liðar linast í andstöðu sinni en þó hafa sumir þeirra ítrekað hana og er þar skemmst að minnast orða Jón Bjarnasonar en fyrir tæpum tveimur vikum síðan lýsti hann yfir fögnuði sínum yfir því að svo virtist sem Samfylkingin væri að einangrast í afstöðu sinni. Samfylkingarmennirnir Björgvin G. Sigurðsson og Árni Páll Árnason hafa hins vegar báðir lýst því yfir að aðild að ESB verði forgangsmál við stjórnarmyndunarviðræður og gekk Björgvin meira segja svo langt að útiloka samstarf nema niðurstaða náist um að sækja skuli um aðild. Katrín Jakobsdóttir, varaformaður VG, svaraði þeim félögum reyndar svo með því að benda á að ekki væri hægt að setja ófrávíkjanlegar skilyrði í stjórnarmyndunarumræðum.

En það er ekki bara ósamræmi á milli flokkanna sem hefur vakið athygli. Svo virðist sem að ósætti sé uppi innan raða Vinstri Grænna um hvort veita skuli rannsóknar- og vinnsluleyfi vegna hugsanlegra olíulinda á Drekasvæðinu svokallaða. Eftir að Kolbrún Halldórsdóttir, umhverfisráðherra, lýsti sig andsnúna áformunum og bendi á í leiðinni að hún teldi slíkt í andstöðu við stefnu flokksins liðu ekki nema örfáar mínútur þar til yfirlýsing frá flokknum sjálfum barst fjölmiðlum um að einhver misskilningur væri þarna á ferðinni. VG væru sko síður en svo á móti því að leitað væri að olíu á svæðinu en eitthvað var óljóst með hvort vinna mætti hugsanlega olíu. Formaður flokksins virtist svo ekki sjálfur alveg tilbúin að svara spurningunni um hvort hann styddi hugsanlega olíuvinnslu en það tók Krisján Má Unnarsson fréttamann sex tilraunir til að fá svar frá honum.

Eitt eftirminnilegasta afrek kosningabaráttunnar hingað til var líklega unnið á kosningafundi RÚV með frambjóðendum flokkana í Reykjavíkurkjördæmi Syðra. Þar tókst Össuri Skarphéðinsyni að vera á móti álveri á Bakka, svo fylgjandi því, aftur mótfallin framkvæmdum en að lokum líklega fylgjandi, allt á innan við tveimur mínútum. Einhverjir hafa haft á orði að þar hafi samhljómur vinstri manna undanfarnar vikur kristallast í einum manni.

Egill Óskarsson
Deila á Facebook