„Jafnaðarstefnan ruglar saman stjórnvöldum og samfélagi, rétt eins og þær gömlu stjórnmálahugmyndir sem hún er sprottin af. Því er það að í hvert sinn sem við viljum ekki að stjórnvöld geri eitthvað, ályktar jafnaðarstefnan að við viljum ekki að það sé gert yfir höfuð.“

Þessi orð Frédéric Bastiat eru mér oft hugleikin, enda varð mér ljóst strax og ég heyrði þau hvers vegna svo margir vinir mínir sem aðhyllast jafnaðarstefnuna halda stundum að ég sé vond manneskja þegar ég tjái þeim þá skoðun mína að mér finnist ekki að stjórnvöld eigi að hafa eitthvað ákveðið málefni á snærum sínum. Það hlaut að vera, þeir álykta greinilega að ég sé alfarið á móti málefninu.

Þennan hugsanahátt jafnaðarmanna má greinilega sjá á nýjustu hugmynd Samfylkingarinnar í Kópavogi, sem nefnist „Kópavogsbrúin“, en samkvæmt henni vill Samfylkingin að Kópavogsbær noti fjármuni bæjarbúa í að kaupa upp hálfklárað íbúðarhúsnæði í bænum og bjóði þær það síðan út til leigu, kaupleigu eða sölu á almennum markaði. Með þessum aðgerðum hyggst Samfylkingin koma atvinnulífinu aftur á hreyfingu.

Hérna kristallast þessi kolrangi hugsunarháttur. Samfylkingin virðist því líta á stöðuna þannig að hlutverk bæjarfulltrúa hennar í bæjarstjórn sé ekki aðeins að stjórna sveitarfélaginu, þ.e. stjórnvaldinu Kópavogi, heldur líka samfélaginu Kópavogi. Samfylkingin ætlar að ryðjast inn í atvinnulífið með beinum hætti og nota fjármuni bæjarbúa til þess.

Það er í raun óskiljanlegt hvers vegna Samfykingin heldur að atvinnulífið sé ekki fullfært um að greiða úr þessum vanda sínum sjálft. Þekkinguna er að finna í atvinnulífinu en ekki á borðum stjórnmálamannana. Húsnæðisbólan skilaði sér í offramboði á húsnæði. Samfylkingin getur ekki aukið þessa eftirspurn nema með óeðlilegum hætti, sem felst í aukinni eftirspurn af hálfu Kópavogsbæjar til að kaupa íbúðarhúsnæði en ekki eftirspurnar frá markaðinum.

Sjálfstæðismenn gera sér grein fyrir muninum á stjórnvöldum og samfélagi og hvert eðlilegt hlutverk sveitarfélagsins er. Sjáfstæðismenn gera sér grein fyrir því að stjórnvöld eiga að skapa jarðveg fyrir atvinnulífið, veita því aukið súrefni á samdráttartímum og hafa eftirlit með því, en ekki taka þátt í því með beinum hætti.

Það er í raun viðurkenning á vel unnin störf sitjandi meirihluta þegar stærsti minnihlutaflokkurinn þarf að grípa til jafn örvæntingarfullra kosningamála til að sópa inn atkvæðum.

Kjósum ekki yfir okkur svona hugmyndir. Setjum stjórnmálamönnum skýrar línur um hvert hlutverk þeirra sé. Kjósum stjórnmálamenn sem bera virðingu fyrir fjármunum okkar og gera sér grein fyrir afmörkuðu hlutverki sínu. Kjósum Sjálfstæðisflokkinn þann 29. maí.

Rafn Steingrímsson
gjaldkeri Týs